dinsdag 9 november 2010

Van Kafarnaüm naar de Golan-hoogvlakte.

Berg van de acht zaligsprekingen.

Tabga Petrus en de genezing van zijn schoonmoeder, synagogebezoek...
Golan society for development

nog te verwerken:
Articles universitaires correspondant aux termes Golan society for development
… diseases of fruits and vegetables: development and … - Barkai-Golan - Cité 81 fois
Development of children born after ovarian … - Ron-El - Cité 32 fois
Institutional change, economic development, and the … - Adelman - Cité 16 fois


Résultats de rechercheGolan for Development - [ Traduire cette page ]
The Golan for Development (GD) is a non-profit organization founded in 1991 in ... To built self-reliant and democratic modern society in the Golan as a way ...
www.jawlan.org/english/background.htm - En cache - Pages similairesAppel de la Société Civile Palestinienne au Boycott, aux Sanctions ...
Ghassan Kanafani Society for Development, Gaza. Ghassan Kanafani Forum, Syria. Gaza Community Mental Health Program, Gaza (GCMHP). Golan for Development ...
lmsi.net/Appel-de-la-Societe-Civile - En cacheUJFP - Appel au Boycott, aux Sanctions et aux Retraits des ...
5 août 2009 ... Occupied Palestine and Syrian Golan Heights Advocacy Initiative (OPGAI) 17 ... Jénine 31 - Bader Society for Development and Reconstruction, ...
www.ujfp.org/modules/news/article.php?... - En cache - Pages similairesBoycott Israël - Campagne BDS France: Appel de la Société Civile ...
13 janv. 2009 ... Occupied Palestine and Syrian Golan Heights Advocacy Initiative (OPGAI)17. ... Jénine31 - Bader Society for Development and Reconstruction, ...
campagneboycott.blogspot.com/.../appel-de-la-socit-civile-palestinienne.html - En cache - Pages similairesPalestine BDS Campaign
9 juil. 2005 ... 46 - Golan for Development, Hauteus du Golan Syriens Occupés 47 - Halhoul Cultural Forum, Hebron 48 - Himayeh Society for Human Rights, ...
www.bds-palestine.net/index_fr.html - En cache[Protection Palestine]- LA LUTTE CONTRE AGREXCO ET LA "CAMPAGNE ...
21 juin 2009 ... Occupied Palestine and Syrian Golan Heights Advocacy Initiative (OPGAI) 17 ... Jénine 31 - Bader Society for Development and Reconstruction, ...
www.protection-palestine.org/spip.php?article7506 - En cacheBOYCOTT APARTHEID ISRAEL - Boycott Désinvestissement (...)
14 nov. 2009 ... Occupied Palestine and Syrian Golan Heights Advocacy Initiative (OPGAI) 17 ... Jénine 31 - Bader Society for Development and Reconstruction, ...
collectif69palestine.free.fr/article.php3?id_article=202 - En cachePalestinian civil society calls for boycott, divestment and ... - [ Traduire cette page ]
Ghassan Kanafani Society for Development, Gaza 44. Ghassan Kanafani Forum, Syria 45. Gaza Community Mental Health Program, Gaza (GCMHP) 46. Golan for ...
en.wikipedia.org/.../Wikisource:Palestinian_civil_society_calls_for_boycott,_divestment_and_sanctions_against_Israel - En cacheSyrie : le Golan occupé (§ modifié)
12 mai 2007 ... Golan pour le développement propose également des liens vers des ... Le centre palestinien PASSIA (Palestinian Academic Society for the ...
www.mom.fr/guides/syrie/syrie006.htm - En cache - Pages similairesThe Boycott Israeli Goods Campaign - The Palestinian Call for ... - [ Traduire cette page ]
Ghassan Kanafani Society for Development, Gaza 109. Ghassan Kanafani Forum, Syria 110. Gaza Community Mental Health Program, Gaza (GCMHP) 111. Golan for ...
www.bigcampaign.org/index.php?page=the...call... - En cache


Banias of Caesarea van Filippi


Ontmoeting met Simone Korkus
Résultats de recherche[Alternatives International] : Simone Korkus
Alternatives International est un réseau d'organisations établies au Niger, en Afrique du Sud, en Inde, au Brésil, au Maroc, en Israël, en Palestine, ...
www.alterinter.org/auteur404.html - En cacheSimone Korkus - Israel | LinkedIn - [ Traduire cette page ]
Israel - Independent Media Production Professional

View Simone Korkus's (Israel) professional profile on LinkedIn. LinkedIn is the world's largest business network, helping professionals like Simone Korkus ...
il.linkedin.com/pub/simone-korkus/a/76/102 - Israël - En cacheSoldiers for peace by Simone Korkus - Common Ground News Service - [ Traduire cette page ]
Simone Korkus, winner of the 2006 Eliav-Sartawi Award for Middle East Journalism in the International Press, highlights a unique encounter between Israelis ...
www.commongroundnews.org/article.php?id...lan... - En cacheCongratulations to FPA members on the publication of - FPA - [ Traduire cette page ]
To Simone Korkus on the publication of her book "De belofte en het land' ( in .... simone korkus 2 Simone Korkus is one of the recipients of the Common ...
www.fpa.org.il/?categoryId... - En cache - Pages similairesSimone Korkus | Facebook - [ Traduire cette page ]
Amis : Jaap Hamburger, Benji de Levie, Abir Sarras, Gate Forty-eight, Ucp Unitedcivilians

Simone Korkus is on Facebook. Join Facebook to connect with Simone Korkus and others you may know. Facebook gives people the power to share and makes the ...
www.facebook.com/people/Simone-Korkus/1543950888 - En cache

www.zochrot.org

"Wie vergeet, is gedoemd om te herhalen." Elie Wiesel

Vandaag verlaten we Jeruzalem. Er zijn nog twee haltes. Dan vertrekken we noordwaarts.

Het grootste Universitaire Ziekenhuis Van Jeruzalem en Israël herbergt een synagoge met 12 glasramen van Chagall: de twaalf stammen van Israël, de zonen van Jacob. Levensverhalen van verbondenheid. Mooi. Typisch Chagall. Prachtige kleuren. Sterke symboliek.

De tweede halte is Yad Vashem. Letterlijk vertaald 'gedenkteken en naam'. Holocaust-memoriaal met een architectuur die de bezoeker doet afdalen in het graf van de shoah. Het graf verbeeldt tot in detail de weg naar de vernietiging: de eerste pamfletten, oproepen tot boycot van Joodse winkels, de Kristallnacht (vandaag net 9 op 10 november...als ik het op mijn blog zet!), de "Endlösung", de vernietigingskampen. Ook het Joodse verzet en de Rechtvaardige Individuen die de Joden verborgen en hielpen overleven, kwamen uitvoerig aan bod.

In de herdenkingsruimte met archief ( The Hall of Names) krijgen de slachtoffers hun naam, hun gezicht en levensverhaal terug. Hun persoonlijke geschiedenis voert ons mee omhoog naar het licht van het nieuwe Jeruzalem.

Voorbij kunstwerken ligt The Hall of Remenbrance met de namen van 21 concentratie- en vernietigingskampen. Midden staat een urne met as uit de verbrandingsovens. Het maakt ons stil. Een Eeuwige Vlam verwijst naar blijvende verbondenheid.

Nog beklijvender is het Kindermemoriaal, waarin met spiegeleffect ontelbare vlammetjes verwijzen naar de kinderen die achterbleven. Hun namen en leeftijden klinkeen in de ruimte.

Het is een prachtig museum waarmee de Israëlische staat het zionisme wil onderbouwen. Israël wil erme tonen dat de pogingen hun volk te vernietigen hen het recht geeft op het land. Zij vinden dat geen volk harder geleden heeft. Auschwitz is in het collectieve geheugen symbool van het ultieme kwaad. "Wie vergeet, is gedoemd te herhalen."

Spijtig dat zo een verhaal nergens wordt opengetrokken naar andere genocides. dat is duidelijk niet de bedoeling.

Na ons bezoek aan Hebron, de muur, de vluchtelingen en vele krachtige persoonlik getuigenissen kunnen we niet anders dan de actualiteit van de bezetting van de Palestijnse gebieden te spiegelen: subtile mechanismen van boycotten, identitieiten controleren, muren bouwen, ghetto's vormen, segregeren, pesten...

De historische kwetsuur van de Holocaust erkennen we volmondig. Maar voelt het volk van Israël zich nu nog zo sterk in zijn veiligheid bedreigd dat het zelf anderen blijft veroordelen tot een leven van isolatie, angst en bedreiging? Verhinderen ongeheelde wonden solidariteit met andere gekwetste volkeren van de wereld? Hoe komt er anders vrede? Wereldvrede?

Een getuigenis van de Parents' Circle,ouders van kinderen gedood in het conflict, doet ons geloven dat elkaar ontmoeten over alle verschillen heen een teken van hoop is. Door het delen van lijden en verdriet opent zich een gemeenschappelijk perspectief. Dit klonk ook in het dorp Emmaüs. Veronique vertelde het verhaal van de Emmaüsgangers. Als verdriet en lijden alle veilige grond onder de voeten wegslaan dan scheppen levensverhalen en geschiedenis verbondenheid waarmee mensen verder kunnen.

Emmaüs werd in 1967 met de grond gelijk gemaakt. We volgen de wegwijzer die enkel een 'Romeins Badhuis' vermeldt. Tamar, onze gids, vertelt de 'hele' geschiedenis. De organisatie Zohrot, partner van Broederlijke Delen, wil het volledige verhaal verder verspreiden. Een bord van de verantwoordelijke militaire eenheid verzwijgt de oorlog en de vlucht van de Palestijnse dorpelingen. Zochrot stelt dat ook hier het erkennen van de volle waarheid tot herstel leidt. Dergelike initiatieven zijn tekens van hoop voor dit complexe land. "Wie vergeet, is gedoemd te herhalen."

Vredespelgrim Jan vertelde 's avonds over zijn historische studie over deportatie van joden uit Antwerpen. Een pakkend verhaal over Antwerpse "Rechtvaardigen" die erin slaagden enkele Joden de tweede wereldoorlog in al zijn gruwel te helpen overleven." Wie vergeet, is gedoemd te herhalen."

Paul, Jan en Benedict

zondag 7 november 2010

Na het vrijdaggebed van de Moslims en de Joodse Sabbath...

...begon heel vroeg onze 'rustige' christelijke zondag.
De tocht naar Hebron, de link met de Panorama-uitzending gruwelijk fris in het achterhoofd, over Palestijnse gebieden en Joodse Settlements. A (Joods),B(Gemengd Joods-Palestijns) en C (Palestijns) zones in clean gesofisticeerd militair oorlogs en bezettingsjargon. Een Palestijnse stad waarvan de soek-hoofdslagader chirurgisch precies is versneden en het hart, de Herodiaanse versie van de Aartsvaderlijke graven van Abraham, Sarah, Jacob en Lea, in kamers zonder circulatiekleppen is verdeeld. De toevoerader voor de Joodse Kolonisten en letterlijk de goot of de afvoerader voor de Palestijnen. Dit omdat de by-pass zogezegd in oorlogspropaganda en veiligheidsdenken omtrent een verziekt vijandsbeeld echt niet anders kan.
De echte via dolorosa van een terminale patient.De spookstad is een laboratorium van het Joodse bezettings- en koloniseringsdenken. Subtiel maar feilloos werd de Palestijnse adem afgesneden. Palestijnse winkels werden met avondkloktechnieken en... stilaan en druppelsgewijs verlaten. Alleen de oudste en armstebewoners kunnen niet weg of in hoogste nood enkel nog via de daken. Overal checkpoints en videocamera's. 'Big Israelian Brother is watching you! And he has military power'. De Israelies zijn nog altijd niet de hoeders van hun Palestijnse broeders. Nee, integendeel er is drie jaar verplichte legerdienst voor alle jongens en twee jaar voor alle meisjes met Israelische nationaliteit.
Tamar en Veronique gidsen het Bijbels-Historische aspect feilloos. En Ayel breekt de oorverdovende stilte. 'Breaking the silence' is een partner van Broederlijk Delen en Pax Christi.'Breaking the silence'is een organisatie van Yehuda, Ayel en steeds meer andere jongeren die hun legerdienst vervulden of hun militaire carriere begonnen, maar bewust hebben gebroken met het militaire 'Befehl ist Befehl'. Hun geweten kan niet langer zwijgen. Ze kunnen hun moeders en vaders niet langer verzwijgen wat ze concreet in militqire opdracht deden. Steeds verder de morele grens verleggen tot uiteindelijk 'snoepjes' uitdeelden aan de Palestijnse kinderen van wie ze hardhandig de vaders oppakten. Hun getuigenissen kan ik niet overtypen. Maar ik kan ook niet zwijgen, ik wil hun boodschap van de daken schreeuwen; www.breakingthesilence.org.il
De Aartsvadergraven getuigen van Joods-Moslim broederschap in oorsprong. De recente geschiedenis van een escalatie van wederzijdse aggressie en geweld. Mensen zijn erger dan dieren. Ze worden beesten als het geweten hun logica niet voorafgaat. Breaking the silence maakt de jonge militaire moordenaars terug zonen, mannen, broers. Wanneer houdt de staat Israel op slachtoffer te zijn van zijn slachtofferschap. Hoe terecht dit ook is geweest. Oog om oog, tand om tand, sjoev omkeren in bemin je naaste als jezelf. En start met beminnen.
Wat toeristische pottenbakkerspullen van een allerlaatst gebleven palestijnse winkel met atelier... en twee platte broodjes, eentje kaas en eentje vlees, een komkommer,een tomaaten een appel op de bus helpen onze emoties verwerken.
We rijden door een steeds dorrer landschap, steeds lager en verder weg van Jeruzalem en Hebron doorheen een bedoeinen rotswoestijn steeds dieper tot onder de zeespiegel naar de Dode zee op de breuklijn tussen de Afrikaanse en Aziatische slenk. Grotten en krottenherders langs de weg. En dan weer hoger richting Masada. Een van de prestigebouwwerken van een Joodse collaborateur met de Romeinse bezetter. De machtsgeile en praalzieke, meester van de achterdocht Herodes. Een arendsnest van paleis en burchtonderdelen, dominant boven de Dode Zee. A palace with a view. Nu op het Koninklijke Jordanie. De Joodse Oudheden van Favius Josephus vertellen het verhaal van de Zeloten die er belegerd door de Romeinen uiteindelijk zelfmoord plegen om niet in de handen van hun vijand te moeten vallen.Een nationalistische mythe is het nu.
We keren terug naar Jeruzalem. Het water van de Dode Zee in Ein Gedi mag ons even dragen. Wiegend en drijvend komt het kind in ons boven en gekscheren de mannen van de groep in het water hun gevoelens in een therapeutisch kuurmoment weg. Fris gedouched dromen we Israel en Palestina een nieuw leven.De avond valt een nieuwe dag breekt aan?
De bekering en wedergeboorte van Israel en Palestina, nu nog steeds weggedrukt onder een zwaar bediscussieerde erfenis van gestorven voorvaders, wordt ons gebracht door Yonathan Shapira van 'combatants for peace' en Rami Alhanan van 'The Parents' circle' in de lobby van het hotel.Google hun verhalen. Het graf bljft leeg.
Maar je kunt kiezen op te staan en te leven voor een beter morgen.
Dat doe ik stilaan ook. Geert is de laatste nacht in Jeruzalem al gestart. Morgen wacht ons nieuwe input op weg naar Nazareth. Benieuwd?

Dominus flevit in Gethsemane et via dolorosa

Het was een kruisweg om met Hebreeuwse eenduidingen terug te kunnen gaan bloggen. Wat is aanmelden in het modern Hebreeuws, niet dat ik het Bijbelse ooit vlot heb kunnen lezen, laat staan lezen of in het leven beamen.
Tamar, Duitse katholieke theologe en bekeerd tot het Jodendom, stond onze groep op te wachten aan de toegangspoort van de Hof van olijven (6 NOVEMBER)
Een aangename zachte wijze dame die ons in het engels gidst me een licht 'alo,alo-gehalte'; 'I'll say it only once, and then you will have eaten the (blijde) message...'
Samen met Veronique bracht ze ons eerst naar de tuin rond de Paternosterkerk. De kracht van het Onze Vader, Pater Noster...in ontelbaar veel talen en dialecten; Maori,Cherokee,Grieks,Chinees, Frans,Nederlands, Vlaams... De kerk is echt een 'Multinational' in positieve zin. De unviversele kerk in al haar lokale verschijningsvormen. In talen spreken en elkaar verstaan. De moeder van Constqntijn bouwde een eerste versie, in 1872 de huidige karmelietenkerk n opdracht van Prinses de la Tour d'Auvergene- de Bouillon. Die van Bouiilon hebben toch iets met Jeruzalem. Hier een soepje Onze Vaders.
Daarna dalen we af richting Jeruzalem centrum, als orientatiepunt de Gouden Koepel en met onvergetelijke beelden van de Russisch-Orthodoxe Maria Magdalena-kerk, de Dominus Flevit-kapel, de basiliek van de naties, Joodse graven (Het dal van Josaphat, waar pepe Joseph Moerman niet in zijn 'sleppen' wou staan, hij kendezijn Bijbelse Geschiedenis...) buiten de stadswallen uit de Ottomaanse tijd, de vallei van Siloam ofstad van David (Israelische archeologen ondergraven hier de Palestijnse gemeenschap tot een herinneringssite aan de stichting van de stad Jeruzalem).

Kruisweg historische binnenstad...onvoltooid

Maronnietisch klooster Zusters van Theresia van Lisieux...


Soeks

Graf van David...

Berg Sion

Oude Loofhuttenfeest-hut

Kruisvaarders Cenakel, zaal van het Laatste Avondmaal


Zaterdagavond-viering O.L.V.-Kerk (Amerikaans hotel, priesters, preek, link Vaticaan, Filipijns huispersoneel-koor...)

Avondwandeling met Paul terug naar Mount Scopus-hotel. Hevig dialogerend te laat voor het avondmaal, contacten onderweg...


Dus dan maar het verslag van Frank:



De berg van olijven
Daar staan we dan, op de berg van olijven; het voelt aan alsof we dicht bij God zijn. De stilte wordt onderbroken door de ronkende motoren van de toeristenbussen, honderden of nog meer. Tamar en Veronique nemen ons mee terug in de tijd met het Onze Vader als leidraad. We laten ons leiden door onze vader. We zijn duidelijk niet alleen. Hier geen Palestijnen. Is God niet de god van allen? Veronique leest voor, een verhaal over hemel en aarde. Komt de aarde naar de hemel of de hemel naar de aarde?
Voor sommigen is het hier al de hemel op aarde, voor anderen duidelijk niet. Een wereld van verschil. We kijken uit op die andere muur, de oude muur rond de stad Jeruzalem, vernietigd door de Romeinen en weer terug opgebouwd. Muren zijn blijkbaar van alle tijden, konden we die laatst gebouwde muur tussen Israël en Palestina maar slopen!
We gaan naar het park Dominus Flevis. Onderweg luisteren we naar een passage uit Lucas, hoofdstuk 19 vers 39-40. Als wij zwijgen zullen de stenen schreeuwen. Vrede, vreugde en tranen. We staan niet voor niets voor de kerk der tranen. We luisteren naar biddende mensen, ons geloof begint met luisteren. We gaan samen naar het hof van olijven, we zijn niet alleen, honderden gaan ons voor, honderden volgen ons. Heer, dit keer geen slapende leerlingen. Het hof van olijven verraad verdriet, maar vandaag is er alleen maar vreugde, vreugde om de Heer.
We wandelen verder naar de oude stad, we volgen de kruisweg, de weg van de heer. Jezus zou zichzelf misschien niet meer herkennen. Honderden toeristenwinkels, iedereen verkoopt wel wat, toch hangt hier een serene sfeer. We wandelen door de Joodse wijk, het is sabbat, alles is stil, alles rustig. Boven op het dak van het Maronite Patriarchal Exarchate klooster worden we onthaald op een groot klokkenconcert, gevolgd door het gezang van de imam. Het lijkt wel alsof de olijfberg zingt. Aan de andere kant hoor je zelfs zijn echo. God is Allah en omgekeerd.
Via het checkpoint komen we op het tempelplein, een andere dimensie, een speciaal gevoel. Joden bidden aan de klaagmuur, samen bidden, maar wij gaan niet klagen, het is goed zo. We sluiten af bij de Heilig Grafkerk. Hier vinden we verschillende geloofsgemeenschappen samen, orthodoxen, katholieken, Egyptische christenen, Ethiopische christenen. Merkwaardig genoeg, de sleutel is in handen van Moslims. We sluiten samen af met een misviering. Het was een mooie belevingsvolle dag.
François Jacobs