zaterdag 20 november 2010
Auschwitz was niet soft Ga "Yad Vashem" Youtuben, echt de moeite waard...
© KURT DESPLENTER
Een Duitse film over de Holocaust oogst controverse nog voor hij in de zalen is: de vergassingen zijn te expliciet in beeld gebracht. LUCKAS VANDERTAELEN pleit vóór.
Ik behoor tot een generatie die na de Tweede Wereldoorlog geboren is. Ik heb nog vele mensen ontmoet die de gruwel van de oorlog aan den lijve hadden gevoeld. Ik hoor mijn grootvader nog vertellen over de loopgrachten van de Eerste Wereldoorlog; daardoor is dat conflict voor mij altijd meer geweest dan een ver historisch feit. Net zo met de Tweede Wereldoorlog: toen ik klein was, praatte iedereen nog vaak over de oorlogsjaren. De herinnering eraan was onderdeel van dagelijkse gesprekken en werd zelfs spreekwoordelijk gebruikt als educatieve waarschuwing voor wie opgroeide in de zorgeloze jaren zestig: 'Jullie weten niet wat oorlog is!'
Maar binnenkort worden kinderen geboren die nooit nog dergelijke verwijten zullen krijgen omdat hun ouders én grootouders het geluk hadden geen oorlog te hebben moeten doorstaan. Nooit zullen zij met iemand kunnen praten die de Tweede Wereldoorlog meemaakte, om zich daarvan een beeld te vormen zullen zij aangewezen zijn op het historische materiaal.
De Eerste Wereldoorlog is al eerder weggezonken in de geschiedenis; geen oude frontsoldaat blijft over om te vertellen hoe erg het was aan de IJzer. Maar ook de Tweede Wereldoorlog staat op het punt om in de Geschiedenis te verdwijnen, nu de laatste overlevenden stilaan wegvallen en de collectieve herinnering volledig verdwijnt. En dat zal grote gevolgen hebben voor wat tegenwoordig 'herinneringseducatie' wordt genoemd.
Want gebeurtenissen die geen rechtstreekse band meer hebben met het heden, kunnen veel vrijer geïnterpreteerd worden omdat de getuigen ontbreken om tegen eventuele historische verdraaiingen te protesteren. Nergens komt dat beter tot uiting dan in de cinematografische vertaling van historische verhalen. Hoe verder die in het verleden liggen, hoe vrijer er omgesprongen kan worden met de waarheid. Historische films zoals Cleopatra werden minder sceptisch bekeken dan The Longest Day, die amper 18 jaar na de feiten werd gedraaid. Beide films mogen dan wel Hollywoodiaanse superproducties zijn, maar de makers van de film over de geallieerde bevrijding in 1944 wisten dat ze zich niet veel dichterlijke vrijheden konden veroorloven.
Dat is nu steeds minder het geval omdat de Tweede Wereldoorlog verder van ons af ligt. Quentin Tarentino filmde in 2009 een volledig verzonnen verhaal: hij voerde een Joods militair wraakcommando op dat nooit bestaan heeft en liet Hitler omkomen in een aanslag. Gezien de lamentabele kennis van de geschiedenis bij jongeren, mag men er gerust van uitgaan dat velen zich afvragen waar Hitler nu eigenlijk aan zijn einde is gekomen: in de Parijse bioscoop van Inglourious Bastards of in de Berlijnse bunker van Der Untergang.
De historische waarheid over de Holocaust aan een nieuwe generatie vertellen, is zo mogelijk een nog grotere uitdaging dan hen een accuraat kader geven om de Tweede Wereldoorlog te begrijpen. Voor oudere generaties was het trauma van de vernietigingskampen een deel van het collectieve bewustzijn, in die mate dat als Spielberg Auschwitz filmde in zijn Schindlers List, hij slechts een suggestie van de gaskamers moest tonen: uit de douchekoppen blijkt geen gas maar water te komen. Spielbergs kon zich deze terughoudendheid veroorloven, omdat het overgrote deel van zijn publiek wel wist dat er in Auschwitz massaal Joden vergast werden.
Spielberg
Te vrezen valt dat dit nu niet meer zo is. Een nieuwe generatie toeschouwers zou Spielbergs schroom niet doorzien en niet de link leggen naar de vergassing. Vandaag moeten jongeren geconfronteerd worden met de realiteit van de wreedheid van de uitroeiingskampen.
De geschokte reacties op de Duitse film Auschwitz zijn dan ook moeilijk te begrijpen, hoe ondraaglijk de beelden ook zijn. Regisseur Uwe Boll heeft gelijk als hij stelt: 'We krijgen al te lang softe beelden van de Holocaust te zien in films als Schindler's list of La Vita è bella. Zo was het niet. De kampen waren de hel op aarde en dat toon ik.'
De Holocaust mag nooit gerelativeerd worden. Wanneer met de laatste getuigen ook de collectieve herinnering aan de afgrijselijke feiten verdwenen zal zijn, moet de historische waarheid zo getrouw mogelijk verteld worden. En dat kan enkel door de gruwel ervan realistisch te tonen, niet in zwart-wit maar in kleur, op zo een manier dat de identificatie van een hedendaags publiek met het lot van de vergaste Joden zo groot mogelijk is. Enkel zo zal men de realiteit van de vergassing aan een volgende generatie kunnen doorgeven en negationisten geen kans gunnen om de historische waarheid naar hun hand te zetten.
Maar het beeld in de trailer van Auschwitz dat mij meest schokte is dat van de SS-er die indommelt terwijl achter een ijzeren deur mensen vergast worden. Een indrukwekkender symbool van de banaliteit van het kwaad heb ik nog niet gezien.
LUCKAS VANDER TAELENWie? Reportagemaker en Vlaams parlementslid (Groen!). Wat? Films over de Holocaust moeten er geen doekjes om winden. Waarom? Anders beseffen jonge kijkers wat voor een hel het was.
Een Duitse film over de Holocaust oogst controverse nog voor hij in de zalen is: de vergassingen zijn te expliciet in beeld gebracht. LUCKAS VANDERTAELEN pleit vóór.
Ik behoor tot een generatie die na de Tweede Wereldoorlog geboren is. Ik heb nog vele mensen ontmoet die de gruwel van de oorlog aan den lijve hadden gevoeld. Ik hoor mijn grootvader nog vertellen over de loopgrachten van de Eerste Wereldoorlog; daardoor is dat conflict voor mij altijd meer geweest dan een ver historisch feit. Net zo met de Tweede Wereldoorlog: toen ik klein was, praatte iedereen nog vaak over de oorlogsjaren. De herinnering eraan was onderdeel van dagelijkse gesprekken en werd zelfs spreekwoordelijk gebruikt als educatieve waarschuwing voor wie opgroeide in de zorgeloze jaren zestig: 'Jullie weten niet wat oorlog is!'
Maar binnenkort worden kinderen geboren die nooit nog dergelijke verwijten zullen krijgen omdat hun ouders én grootouders het geluk hadden geen oorlog te hebben moeten doorstaan. Nooit zullen zij met iemand kunnen praten die de Tweede Wereldoorlog meemaakte, om zich daarvan een beeld te vormen zullen zij aangewezen zijn op het historische materiaal.
De Eerste Wereldoorlog is al eerder weggezonken in de geschiedenis; geen oude frontsoldaat blijft over om te vertellen hoe erg het was aan de IJzer. Maar ook de Tweede Wereldoorlog staat op het punt om in de Geschiedenis te verdwijnen, nu de laatste overlevenden stilaan wegvallen en de collectieve herinnering volledig verdwijnt. En dat zal grote gevolgen hebben voor wat tegenwoordig 'herinneringseducatie' wordt genoemd.
Want gebeurtenissen die geen rechtstreekse band meer hebben met het heden, kunnen veel vrijer geïnterpreteerd worden omdat de getuigen ontbreken om tegen eventuele historische verdraaiingen te protesteren. Nergens komt dat beter tot uiting dan in de cinematografische vertaling van historische verhalen. Hoe verder die in het verleden liggen, hoe vrijer er omgesprongen kan worden met de waarheid. Historische films zoals Cleopatra werden minder sceptisch bekeken dan The Longest Day, die amper 18 jaar na de feiten werd gedraaid. Beide films mogen dan wel Hollywoodiaanse superproducties zijn, maar de makers van de film over de geallieerde bevrijding in 1944 wisten dat ze zich niet veel dichterlijke vrijheden konden veroorloven.
Dat is nu steeds minder het geval omdat de Tweede Wereldoorlog verder van ons af ligt. Quentin Tarentino filmde in 2009 een volledig verzonnen verhaal: hij voerde een Joods militair wraakcommando op dat nooit bestaan heeft en liet Hitler omkomen in een aanslag. Gezien de lamentabele kennis van de geschiedenis bij jongeren, mag men er gerust van uitgaan dat velen zich afvragen waar Hitler nu eigenlijk aan zijn einde is gekomen: in de Parijse bioscoop van Inglourious Bastards of in de Berlijnse bunker van Der Untergang.
De historische waarheid over de Holocaust aan een nieuwe generatie vertellen, is zo mogelijk een nog grotere uitdaging dan hen een accuraat kader geven om de Tweede Wereldoorlog te begrijpen. Voor oudere generaties was het trauma van de vernietigingskampen een deel van het collectieve bewustzijn, in die mate dat als Spielberg Auschwitz filmde in zijn Schindlers List, hij slechts een suggestie van de gaskamers moest tonen: uit de douchekoppen blijkt geen gas maar water te komen. Spielbergs kon zich deze terughoudendheid veroorloven, omdat het overgrote deel van zijn publiek wel wist dat er in Auschwitz massaal Joden vergast werden.
Spielberg
Te vrezen valt dat dit nu niet meer zo is. Een nieuwe generatie toeschouwers zou Spielbergs schroom niet doorzien en niet de link leggen naar de vergassing. Vandaag moeten jongeren geconfronteerd worden met de realiteit van de wreedheid van de uitroeiingskampen.
De geschokte reacties op de Duitse film Auschwitz zijn dan ook moeilijk te begrijpen, hoe ondraaglijk de beelden ook zijn. Regisseur Uwe Boll heeft gelijk als hij stelt: 'We krijgen al te lang softe beelden van de Holocaust te zien in films als Schindler's list of La Vita è bella. Zo was het niet. De kampen waren de hel op aarde en dat toon ik.'
De Holocaust mag nooit gerelativeerd worden. Wanneer met de laatste getuigen ook de collectieve herinnering aan de afgrijselijke feiten verdwenen zal zijn, moet de historische waarheid zo getrouw mogelijk verteld worden. En dat kan enkel door de gruwel ervan realistisch te tonen, niet in zwart-wit maar in kleur, op zo een manier dat de identificatie van een hedendaags publiek met het lot van de vergaste Joden zo groot mogelijk is. Enkel zo zal men de realiteit van de vergassing aan een volgende generatie kunnen doorgeven en negationisten geen kans gunnen om de historische waarheid naar hun hand te zetten.
Maar het beeld in de trailer van Auschwitz dat mij meest schokte is dat van de SS-er die indommelt terwijl achter een ijzeren deur mensen vergast worden. Een indrukwekkender symbool van de banaliteit van het kwaad heb ik nog niet gezien.
LUCKAS VANDER TAELENWie? Reportagemaker en Vlaams parlementslid (Groen!). Wat? Films over de Holocaust moeten er geen doekjes om winden. Waarom? Anders beseffen jonge kijkers wat voor een hel het was.
Gemeenschappelijk onderschreven tips voor getuigenissen over Israël-Palestina
1. Kernboodschap en inhoudelijke elementen
- Kernboodschap: we veroordelen het geweld aan beide zijden en ijveren voor een duurzame vrede in Israël en Palestina. Onze positie is niet vóór de Palestijnen en tegen de Israëli’s, maar vóór rechtvaardigheid en vrede en tegen geweld.
- Maak duidelijk dat Broederlijk Delen en Pax Christi onrecht benoemen. Dit is geen zwart-wit conflict, beide partijen maken fouten en schenden het internationaal recht. Toch dragen ze niet evenveel verantwoordelijkheid. Als bezettende macht zijn Israëls verplichtingen aanzienlijk groter.
- Ons engagement voor de vrede in Israël en Palestina ontspruit uit de vaststelling dat het Israëlische beleid gekenmerkt wordt door systematische schendingen van het internationaal recht. Bovendien geniet Israël, in tegenstelling tot veel andere landen waar het internationaal recht op grote schaal wordt geschonden, straffeloosheid.
- Wij willen het debat niet verder polariseren, maar het verrijken. Daarnaast willen we mensen uitnodigen om zich te engageren voor een duurzame en rechtvaardige vrede. Velen deinzen hiervoor terug omdat het conflict ingewikkelder is dan bijvoorbeeld de strijd tegen Apartheid in Zuid-Afrika. Dat is begrijpelijk, gezien de hevige aanvallen vanuit pro-Israëlische hoek tegen wie opkomt voor de rechten van de Palestijnen.
2. Context
- Wie het conflict wil begrijpen en erover wil spreken moet rekening houden met de context waarin het zich afspeelt en de verschillende factoren die het debat beïnvloeden. Je moet deze elementen niet per se vermelden, maar er wel rekening mee houden en weten dat je publiek hierdoor beïnvloed is.
o Het beeld van Israël in het Westen was tot de oorlog van 1967 erg positief. Israël werd voorgesteld als een klein en moedig land dat moest opboksen tegen vijandige landen die het wilden vernielen. Een cruciale factor waarom Europa lang weigerde kritiek op Israël te uiten, is uiteraard de geschiedenis van het Joodse volk dat eeuwenlang werd vervolgd in Europa, met de Shoah als dramatische dieptepunt.
o De rol van de media bij de beeldvorming over Israël kan onmogelijk onderschat worden. Door stelselmatig campagnes van opeenvolgende Israëlische regeringen en pro-Israëlische groeperingen zoals de Joods-Amerikaanse lobbygroep AIPAC, kreeg het Israëlische discours disproportioneel veel gewicht in het debat over het conflict, en ook in de media.
o Sinds de start van de tweede Intifada, die veel gewelddadiger was dan de eerste Palestijnse volksopstand en aangestookt werd door gewapende groeperingen met hun zelfmoordaanslagen, verminderde de sympathie voor de Palestijnen. De gewapende groeperingen zetten het maatschappelijk middenveld buitenspel en sloten geweldloos verzet uit. Het Palestijnse geweld zorgde voor een accentverschuiving van de rechten naar de plichten van de Palestijnen.
o De internationale context veranderde sterk na de aanslagen van 11 september van al-Qa’ida en de daaropvolgende start van de zogenaamde oorlog tegen het terrorisme. Het fundamentalisme binnen de islamitische wereld, en ook binnen de Palestijnse gebieden, nam sterk toe.
- Een groot deel van je taak is het hercontextualiseren van het conflict, een nieuw kader scheppen. Dit kan je enkel doen als je het vertrouwen van het publiek wint.
- Je moet opletten dat je geen eenzijdig discours afsteekt, en rekening houdt met de angsten van Israëli’s, reëel of niet (bvb. discours van Iraans president Ahmedinejad die de Holocaust ontkent en stelt dat Israël van de kaart moet worden geveegd, is zeer verontrustend.)
3. Opbouw en vorm
- Maak gebruik van de powerpoint presentatie en kaarten.
- Ook al maak je duidelijk dat je geen louter historisch exposé wil geven, probeer toch de twee voornaamste data 1948 en 1967 kort toe te lichten (met kaarten), om het publiek een kapstok te geven.
- Breng na de historische inleiding je persoonlijk getuigenis. Hang je uiteenzetting zoveel mogelijk op aan de feiten op het terrein.
- Maak duidelijk dat je geen expert bent, maar een persoon die de situatie ter plaatse heeft gezien.
- Toon aan dat je een feitelijke benadering hebt en zo objectief mogelijk probeert te zijn. Bepleiters van vrede in Israël en Palestina moeten de consensus doorbreken en een ander perspectief geven. Cruciaal is dat dit gebeurt op basis van feiten op het terrein. Die zijn zo ernstig dat ze vaak voor zich spreken.
- Kernboodschap: we veroordelen het geweld aan beide zijden en ijveren voor een duurzame vrede in Israël en Palestina. Onze positie is niet vóór de Palestijnen en tegen de Israëli’s, maar vóór rechtvaardigheid en vrede en tegen geweld.
- Maak duidelijk dat Broederlijk Delen en Pax Christi onrecht benoemen. Dit is geen zwart-wit conflict, beide partijen maken fouten en schenden het internationaal recht. Toch dragen ze niet evenveel verantwoordelijkheid. Als bezettende macht zijn Israëls verplichtingen aanzienlijk groter.
- Ons engagement voor de vrede in Israël en Palestina ontspruit uit de vaststelling dat het Israëlische beleid gekenmerkt wordt door systematische schendingen van het internationaal recht. Bovendien geniet Israël, in tegenstelling tot veel andere landen waar het internationaal recht op grote schaal wordt geschonden, straffeloosheid.
- Wij willen het debat niet verder polariseren, maar het verrijken. Daarnaast willen we mensen uitnodigen om zich te engageren voor een duurzame en rechtvaardige vrede. Velen deinzen hiervoor terug omdat het conflict ingewikkelder is dan bijvoorbeeld de strijd tegen Apartheid in Zuid-Afrika. Dat is begrijpelijk, gezien de hevige aanvallen vanuit pro-Israëlische hoek tegen wie opkomt voor de rechten van de Palestijnen.
2. Context
- Wie het conflict wil begrijpen en erover wil spreken moet rekening houden met de context waarin het zich afspeelt en de verschillende factoren die het debat beïnvloeden. Je moet deze elementen niet per se vermelden, maar er wel rekening mee houden en weten dat je publiek hierdoor beïnvloed is.
o Het beeld van Israël in het Westen was tot de oorlog van 1967 erg positief. Israël werd voorgesteld als een klein en moedig land dat moest opboksen tegen vijandige landen die het wilden vernielen. Een cruciale factor waarom Europa lang weigerde kritiek op Israël te uiten, is uiteraard de geschiedenis van het Joodse volk dat eeuwenlang werd vervolgd in Europa, met de Shoah als dramatische dieptepunt.
o De rol van de media bij de beeldvorming over Israël kan onmogelijk onderschat worden. Door stelselmatig campagnes van opeenvolgende Israëlische regeringen en pro-Israëlische groeperingen zoals de Joods-Amerikaanse lobbygroep AIPAC, kreeg het Israëlische discours disproportioneel veel gewicht in het debat over het conflict, en ook in de media.
o Sinds de start van de tweede Intifada, die veel gewelddadiger was dan de eerste Palestijnse volksopstand en aangestookt werd door gewapende groeperingen met hun zelfmoordaanslagen, verminderde de sympathie voor de Palestijnen. De gewapende groeperingen zetten het maatschappelijk middenveld buitenspel en sloten geweldloos verzet uit. Het Palestijnse geweld zorgde voor een accentverschuiving van de rechten naar de plichten van de Palestijnen.
o De internationale context veranderde sterk na de aanslagen van 11 september van al-Qa’ida en de daaropvolgende start van de zogenaamde oorlog tegen het terrorisme. Het fundamentalisme binnen de islamitische wereld, en ook binnen de Palestijnse gebieden, nam sterk toe.
- Een groot deel van je taak is het hercontextualiseren van het conflict, een nieuw kader scheppen. Dit kan je enkel doen als je het vertrouwen van het publiek wint.
- Je moet opletten dat je geen eenzijdig discours afsteekt, en rekening houdt met de angsten van Israëli’s, reëel of niet (bvb. discours van Iraans president Ahmedinejad die de Holocaust ontkent en stelt dat Israël van de kaart moet worden geveegd, is zeer verontrustend.)
3. Opbouw en vorm
- Maak gebruik van de powerpoint presentatie en kaarten.
- Ook al maak je duidelijk dat je geen louter historisch exposé wil geven, probeer toch de twee voornaamste data 1948 en 1967 kort toe te lichten (met kaarten), om het publiek een kapstok te geven.
- Breng na de historische inleiding je persoonlijk getuigenis. Hang je uiteenzetting zoveel mogelijk op aan de feiten op het terrein.
- Maak duidelijk dat je geen expert bent, maar een persoon die de situatie ter plaatse heeft gezien.
- Toon aan dat je een feitelijke benadering hebt en zo objectief mogelijk probeert te zijn. Bepleiters van vrede in Israël en Palestina moeten de consensus doorbreken en een ander perspectief geven. Cruciaal is dat dit gebeurt op basis van feiten op het terrein. Die zijn zo ernstig dat ze vaak voor zich spreken.
Is een rechtenbenadering in het Israëlisch-Palestijns conflict controversieel?
Broederlijk Delen en Pax Christi streven naar duurzame en rechtvaardige vrede in Israël en Palestina. Vanuit een rechtenbenadering proberen we het conflict hoger op de politieke agenda te krijgen. We doen tevens aan sensibilisatie en geven lezingen over het conflict. Hierbij zijn verhitte discussies en polemieken vaak niet van de lucht. Voorstanders van deze of gene partij beschuldigen de andere van partijdigheid, propagandavoering, valsheid of onwetendheid. Maar moeten we daarom zwijgen? Noch wijzelf, noch onze partners laten zich hierdoor afschrikken. In het openbaar spreken is immers een wezenlijk deel van de strijd tegen welk onrecht ook. We betreuren echter dat tegenstanders ons in een slecht daglicht proberen te stellen door verdachtmakingen, eerder dan in dialoog te treden. Daarom lichten wij onze visie nog eens toe.
Zoals de meeste vredes- en ontwikkelingsorganisaties baseren we ons op de rechtenbenadering. In de zoektocht naar een politieke oplossing voor het Israëlisch-Palestijns conflict marginaliseerde de internationale gemeenschap al te vaak het belang van het internationaal recht. Wij menen dat juist het internationaal recht een uitkomst kan bieden en de schijnbaar tegengestelde eisen van de partijen met elkaar kan verzoenen. Die stelling loopt als een rode draad door onze lezingen. We benadrukken dat het conflict niet zwart-wit is en dat beide volkeren eronder lijden.
Er is evenwel een complicatie. Ook al schenden beide partijen het internationaal recht, toch is het een asymmetrisch conflict. Het Israëlische volk heeft al meer dan 60 jaar een eigen staat op 78 percent van historisch Palestina. Het Palestijnse volk wacht al even lang op zijn eigen staat op de overige 22 percent: de Westelijke Jordaanoever, de Gazastrook en Oost-Jeruzalem. Bovendien bezet Israël de Palestijnse gebieden sinds 1967 en voert het er een expansiebeleid. Onder een bezetting is er geen gelijkheid. Volgens het internationaal humanitair recht moet Israël als bezettende macht instaan voor de veiligheid en het welzijn van de Palestijnse burgers. De Palestijnse gewapende groeperingen zijn evengoed gebonden aan het internationaal humanitair recht en mogen geen aanvallen plegen tegen Israëlische burgers. Wij veroordelen zowel het geweld van de Palestijnse gewapende groeperingen als dat van het Israëlische leger.
Aan de hand van kaarten van onder meer de Verenigde Naties tonen we hoe de Israëlisch-Palestijnse kwestie in wezen een territoriaal conflict is. Een overzicht van de kaarten maakt duidelijk hoe het Israëlische expansiebeleid met de nederzettingen, de checkpoints, de Muur, enz. de toekomstige Palestijnse staat tot een lappendeken reduceert. In de jaren negentig schaarde Israël zich in het vredesproces achter de tweestatenoplossing en het ‘land voor vrede’-principe. Dat Israël een beleid voert waarbij het steeds nieuwe feiten creëert op het terrein, toont echter aan dat het nog geen keuze maakte. Bovendien onderwerpt Israël sinds 2007 de bevolking van de Gazastrook aan een draconische blokkade. Hiermee brengt het niet Hamas maar de Palestijnse burgers in Gaza op de knieën. Bijna 80 percent van hen is nu afhankelijk van voedselhulp.
Ondanks intense internationale betrokkenheid blijven de voornaamste pijnpunten onopgelost. Het land is nog steeds niet verdeeld. Hierdoor heeft Israël nog altijd geen eigen veilige grenzen en is de Palestijnse staat nog niet opgericht. De aanhoudende wetteloosheid destabiliseert het Midden-Oosten en heeft wereldwijd negatieve gevolgen. Dit is de reden voor ons engagement. Wij willen een betere toekomst zien waarbij beide volkeren hun rechten, hun toekomst en het leven van hun kinderen gewaarborgd zien. Samen met onze Israëlische en Palestijnse partners geloven we dat dit mogelijk is.
Voornaamste bronnen:
Internationale Comité van het Rode Kruis (ICRC): http://www.icrc.org/Web/Eng/siteeng0.nsf/htmlall/palestine?opendocument&link=home
OCHA, VN-Agentschap voor humanitaire zaken: http://www.ochaopt.org/
B’tselem, Information Center on Human Rights in the OPT: http://www.btselem.org/English/
GISHA, the Legal Center for Freedom of Movement: http://www.gisha.org/
MIFTAH, The Palestinian Intiative for the Promotion of Dialogue and Democracy: http://www.miftah.org/
Europese Commissie, directoraat voor externe relaties (RELEX)
http://ec.europa.eu/external_relations/mideast/index_en.htm
Zoals de meeste vredes- en ontwikkelingsorganisaties baseren we ons op de rechtenbenadering. In de zoektocht naar een politieke oplossing voor het Israëlisch-Palestijns conflict marginaliseerde de internationale gemeenschap al te vaak het belang van het internationaal recht. Wij menen dat juist het internationaal recht een uitkomst kan bieden en de schijnbaar tegengestelde eisen van de partijen met elkaar kan verzoenen. Die stelling loopt als een rode draad door onze lezingen. We benadrukken dat het conflict niet zwart-wit is en dat beide volkeren eronder lijden.
Er is evenwel een complicatie. Ook al schenden beide partijen het internationaal recht, toch is het een asymmetrisch conflict. Het Israëlische volk heeft al meer dan 60 jaar een eigen staat op 78 percent van historisch Palestina. Het Palestijnse volk wacht al even lang op zijn eigen staat op de overige 22 percent: de Westelijke Jordaanoever, de Gazastrook en Oost-Jeruzalem. Bovendien bezet Israël de Palestijnse gebieden sinds 1967 en voert het er een expansiebeleid. Onder een bezetting is er geen gelijkheid. Volgens het internationaal humanitair recht moet Israël als bezettende macht instaan voor de veiligheid en het welzijn van de Palestijnse burgers. De Palestijnse gewapende groeperingen zijn evengoed gebonden aan het internationaal humanitair recht en mogen geen aanvallen plegen tegen Israëlische burgers. Wij veroordelen zowel het geweld van de Palestijnse gewapende groeperingen als dat van het Israëlische leger.
Aan de hand van kaarten van onder meer de Verenigde Naties tonen we hoe de Israëlisch-Palestijnse kwestie in wezen een territoriaal conflict is. Een overzicht van de kaarten maakt duidelijk hoe het Israëlische expansiebeleid met de nederzettingen, de checkpoints, de Muur, enz. de toekomstige Palestijnse staat tot een lappendeken reduceert. In de jaren negentig schaarde Israël zich in het vredesproces achter de tweestatenoplossing en het ‘land voor vrede’-principe. Dat Israël een beleid voert waarbij het steeds nieuwe feiten creëert op het terrein, toont echter aan dat het nog geen keuze maakte. Bovendien onderwerpt Israël sinds 2007 de bevolking van de Gazastrook aan een draconische blokkade. Hiermee brengt het niet Hamas maar de Palestijnse burgers in Gaza op de knieën. Bijna 80 percent van hen is nu afhankelijk van voedselhulp.
Ondanks intense internationale betrokkenheid blijven de voornaamste pijnpunten onopgelost. Het land is nog steeds niet verdeeld. Hierdoor heeft Israël nog altijd geen eigen veilige grenzen en is de Palestijnse staat nog niet opgericht. De aanhoudende wetteloosheid destabiliseert het Midden-Oosten en heeft wereldwijd negatieve gevolgen. Dit is de reden voor ons engagement. Wij willen een betere toekomst zien waarbij beide volkeren hun rechten, hun toekomst en het leven van hun kinderen gewaarborgd zien. Samen met onze Israëlische en Palestijnse partners geloven we dat dit mogelijk is.
Voornaamste bronnen:
Internationale Comité van het Rode Kruis (ICRC): http://www.icrc.org/Web/Eng/siteeng0.nsf/htmlall/palestine?opendocument&link=home
OCHA, VN-Agentschap voor humanitaire zaken: http://www.ochaopt.org/
B’tselem, Information Center on Human Rights in the OPT: http://www.btselem.org/English/
GISHA, the Legal Center for Freedom of Movement: http://www.gisha.org/
MIFTAH, The Palestinian Intiative for the Promotion of Dialogue and Democracy: http://www.miftah.org/
Europese Commissie, directoraat voor externe relaties (RELEX)
http://ec.europa.eu/external_relations/mideast/index_en.htm
De foto's van Gie en Maryse
http://picasaweb.google.com/101960973798747574127/Vredespelgrimage?authkey=Gv1sRgCITr1_aixLy_jAE#
Bedankt...
Bedankt...
donderdag 18 november 2010
Flotilla-voorbeelden
Website:http://www.jewishboattogaza.org
Bedrijfsprofiel:
A boat carrying members of Jews for Justice for Palestine set sail from Cyprus this morning (26/09/10), with a cargo of aid and a message of solidarity for the people of Gaza.
This action is being taken on the day that the freeze on building Jewish settlements in the Palestinian Territories is lifted.
Jews For Justice For Palestine believes that any peace talks between Israel and the Palestinian Authorities will fail unless the settlement program is halted and the 1.5 million people of Gaza are given a voice in talks about their own future. (minder lezen)
A boat carrying members of Jews for Justice for Palestine set sail from Cyprus this morning (26/09/10), with a cargo of aid and a message of solidarity for the people of Gaza.
This action is being taken on the day that the freeze on building Jewish settlements in the Palestinian Territories is lifted.
Jews For Justice For Palestine believes that any peace talks between Israel and the Palestinian Authorities will fail unless the settlement program is halted and the 1.5 million people of Gaza... (lees meer)Missie:The boat, Irene, is sailing under the British flag, carrying ten passengers and crew, including Jews from the US, the UK, Germany and Israel.
Among them are two holocaust survivors, ex-IDF, academics and two journalists.
Irene will carry desperately needed aid for the people of Gaza including:
children's toys,
school textbooks,
musical instruments, and
fishing nets for Gaza's fishing communities
The receiving organization in Gaza is The Palestinian International Campaign To End The Siege On Gaza, directed by psychiatrist Dr. Eyad Sarraj.
The boat will attempt to reach the coast of Gaza and unload its aid cargo in a nonviolent, symbolic act of solidarity and protest - and call for the siege to be lifted to enable free passage of goods and people to and from the Gaza Strip.
The Passengers will carry with them the names of dozens of Jews who have expressed support for this action, symbolic of the widespread support for the boat by Jews worldwide.
Richard Kuper, said today that the Jewish Boat to Gaza is a symbolic act of protest against the Israeli occupation of Palestine and the siege of Gaza, and a message of solidarity to Palestinians and Israelis who seek peace and justice.
'Israeli government policies are not supported by all Jews,' said Richard Kuper, a member of the organizing group of Jews for Justice for Palestinians. 'We call on all governments and people around the world to speak and act against the occupation and the siege. The Jewish Boat to Gaza is a symbolic act of protest against the Israeli occupation of Palestine and the siege of Gaza, and a message of solidarity to Palestinians and Israelis who seek peace and justice.'
Website:http://www.jewishboattogaza.orgBedrijfsprofiel:A boat carrying members of Jews for Justice for Palestine set sail from Cyprus this morning (26/09/10), with a cargo of aid and a message of solidarity for the people of Gaza.
This action is being taken on the day that the freeze on building Jewish settlements in the Palestinian Territories is lifted.
Jews For Justice For Palestine believes that any peace talks between Israel and the Palestinian Authorities will fail unless the settlement program is halted and the 1.5 million people of Gaza are given a voice in talks about their own future. (minder lezen)
A boat carrying members of Jews for Justice for Palestine set sail from Cyprus this morning (26/09/10), with a cargo of aid and a message of solidarity for the people of Gaza.
This action is being taken on the day that the freeze on building Jewish settlements in the Palestinian Territories is lifted.
Jews For Justice For Palestine believes that any peace talks between Israel and the Palestinian Authorities will fail unless the settlement program is halted and the 1.5 million people of Gaza... (lees meer)Missie:The boat, Irene, is sailing under the British flag, carrying ten passengers and crew, including Jews from the US, the UK, Germany and Israel.
Among them are two holocaust survivors, ex-IDF, academics and two journalists.
Irene will carry desperately needed aid for the people of Gaza including:
children's toys,
school textbooks,
musical instruments, and
fishing nets for Gaza's fishing communities
The receiving organization in Gaza is The Palestinian International Campaign To End The Siege On Gaza, directed by psychiatrist Dr. Eyad Sarraj.
The boat will attempt to reach the coast of Gaza and unload its aid cargo in a nonviolent, symbolic act of solidarity and protest - and call for the siege to be lifted to enable free passage of goods and people to and from the Gaza Strip.
The Passengers will carry with them the names of dozens of Jews who have expressed support for this action, symbolic of the widespread support for the boat by Jews worldwide.
Richard Kuper, said today that the Jewish Boat to Gaza is a symbolic act of protest against the Israeli occupation of Palestine and the siege of Gaza, and a message of solidarity to Palestinians and Israelis who seek peace and justice.
'Israeli government policies are not supported by all Jews,' said Richard Kuper, a member of the organizing group of Jews for Justice for Palestinians. 'We call on all governments and people around the world to speak and act against the occupation and the siege. The Jewish Boat to Gaza is a symbolic act of protest against the Israeli occupation of Palestine and the siege of Gaza, and a message of solidarity to Palestinians and Israelis who seek peace and justice.'
Regarding the threat of interception by the IDF, Kuper said 'This is a nonviolent action. We aim to reach Gaza, but our activists will not engage in any physical confrontation and will therefore not present the Israelis with any reason or excuse to use physical force or assault them.'
Supporters: Jewish organizations and individuals from UK, Holland, Germany, US, Switzerland, Denmark, Sweden, Belgium, France, Austria, Australia and Israel.
Organizers and sponsors: European Jews for a Just Peace, Jews for Justice for Palestinians (UK), Juedische Stimme fuer einen gerechten Frieden in Nahost (Germany), American Jews for a Just Peace (USA), Jewish Voice for Peace (USA), Jews Against the Occupation Sydney. ...
Regarding the threat of interception by the IDF, Kuper said 'This is a nonviolent action. We aim to reach Gaza, but our activists will not engage in any physical confrontation and will therefore not present the Israelis with any reason or excuse to use physical force or assault them.'
Supporters: Jewish organizations and individuals from UK, Holland, Germany, US, Switzerland, Denmark, Sweden, Belgium, France, Austria, Australia and Israel.
Organizers and sponsors: European Jews for a Just Peace, Jews for Justice for Palestinians (UK), Juedische Stimme fuer einen gerechten Frieden in Nahost (Germany), American Jews for a Just Peace (USA), Jewish Voice for Peace (USA), Jews Against the Occupation Sydney. ...
Bedrijfsprofiel:
A boat carrying members of Jews for Justice for Palestine set sail from Cyprus this morning (26/09/10), with a cargo of aid and a message of solidarity for the people of Gaza.
This action is being taken on the day that the freeze on building Jewish settlements in the Palestinian Territories is lifted.
Jews For Justice For Palestine believes that any peace talks between Israel and the Palestinian Authorities will fail unless the settlement program is halted and the 1.5 million people of Gaza are given a voice in talks about their own future. (minder lezen)
A boat carrying members of Jews for Justice for Palestine set sail from Cyprus this morning (26/09/10), with a cargo of aid and a message of solidarity for the people of Gaza.
This action is being taken on the day that the freeze on building Jewish settlements in the Palestinian Territories is lifted.
Jews For Justice For Palestine believes that any peace talks between Israel and the Palestinian Authorities will fail unless the settlement program is halted and the 1.5 million people of Gaza... (lees meer)Missie:The boat, Irene, is sailing under the British flag, carrying ten passengers and crew, including Jews from the US, the UK, Germany and Israel.
Among them are two holocaust survivors, ex-IDF, academics and two journalists.
Irene will carry desperately needed aid for the people of Gaza including:
children's toys,
school textbooks,
musical instruments, and
fishing nets for Gaza's fishing communities
The receiving organization in Gaza is The Palestinian International Campaign To End The Siege On Gaza, directed by psychiatrist Dr. Eyad Sarraj.
The boat will attempt to reach the coast of Gaza and unload its aid cargo in a nonviolent, symbolic act of solidarity and protest - and call for the siege to be lifted to enable free passage of goods and people to and from the Gaza Strip.
The Passengers will carry with them the names of dozens of Jews who have expressed support for this action, symbolic of the widespread support for the boat by Jews worldwide.
Richard Kuper, said today that the Jewish Boat to Gaza is a symbolic act of protest against the Israeli occupation of Palestine and the siege of Gaza, and a message of solidarity to Palestinians and Israelis who seek peace and justice.
'Israeli government policies are not supported by all Jews,' said Richard Kuper, a member of the organizing group of Jews for Justice for Palestinians. 'We call on all governments and people around the world to speak and act against the occupation and the siege. The Jewish Boat to Gaza is a symbolic act of protest against the Israeli occupation of Palestine and the siege of Gaza, and a message of solidarity to Palestinians and Israelis who seek peace and justice.'
Website:http://www.jewishboattogaza.orgBedrijfsprofiel:A boat carrying members of Jews for Justice for Palestine set sail from Cyprus this morning (26/09/10), with a cargo of aid and a message of solidarity for the people of Gaza.
This action is being taken on the day that the freeze on building Jewish settlements in the Palestinian Territories is lifted.
Jews For Justice For Palestine believes that any peace talks between Israel and the Palestinian Authorities will fail unless the settlement program is halted and the 1.5 million people of Gaza are given a voice in talks about their own future. (minder lezen)
A boat carrying members of Jews for Justice for Palestine set sail from Cyprus this morning (26/09/10), with a cargo of aid and a message of solidarity for the people of Gaza.
This action is being taken on the day that the freeze on building Jewish settlements in the Palestinian Territories is lifted.
Jews For Justice For Palestine believes that any peace talks between Israel and the Palestinian Authorities will fail unless the settlement program is halted and the 1.5 million people of Gaza... (lees meer)Missie:The boat, Irene, is sailing under the British flag, carrying ten passengers and crew, including Jews from the US, the UK, Germany and Israel.
Among them are two holocaust survivors, ex-IDF, academics and two journalists.
Irene will carry desperately needed aid for the people of Gaza including:
children's toys,
school textbooks,
musical instruments, and
fishing nets for Gaza's fishing communities
The receiving organization in Gaza is The Palestinian International Campaign To End The Siege On Gaza, directed by psychiatrist Dr. Eyad Sarraj.
The boat will attempt to reach the coast of Gaza and unload its aid cargo in a nonviolent, symbolic act of solidarity and protest - and call for the siege to be lifted to enable free passage of goods and people to and from the Gaza Strip.
The Passengers will carry with them the names of dozens of Jews who have expressed support for this action, symbolic of the widespread support for the boat by Jews worldwide.
Richard Kuper, said today that the Jewish Boat to Gaza is a symbolic act of protest against the Israeli occupation of Palestine and the siege of Gaza, and a message of solidarity to Palestinians and Israelis who seek peace and justice.
'Israeli government policies are not supported by all Jews,' said Richard Kuper, a member of the organizing group of Jews for Justice for Palestinians. 'We call on all governments and people around the world to speak and act against the occupation and the siege. The Jewish Boat to Gaza is a symbolic act of protest against the Israeli occupation of Palestine and the siege of Gaza, and a message of solidarity to Palestinians and Israelis who seek peace and justice.'
Regarding the threat of interception by the IDF, Kuper said 'This is a nonviolent action. We aim to reach Gaza, but our activists will not engage in any physical confrontation and will therefore not present the Israelis with any reason or excuse to use physical force or assault them.'
Supporters: Jewish organizations and individuals from UK, Holland, Germany, US, Switzerland, Denmark, Sweden, Belgium, France, Austria, Australia and Israel.
Organizers and sponsors: European Jews for a Just Peace, Jews for Justice for Palestinians (UK), Juedische Stimme fuer einen gerechten Frieden in Nahost (Germany), American Jews for a Just Peace (USA), Jewish Voice for Peace (USA), Jews Against the Occupation Sydney. ...
Regarding the threat of interception by the IDF, Kuper said 'This is a nonviolent action. We aim to reach Gaza, but our activists will not engage in any physical confrontation and will therefore not present the Israelis with any reason or excuse to use physical force or assault them.'
Supporters: Jewish organizations and individuals from UK, Holland, Germany, US, Switzerland, Denmark, Sweden, Belgium, France, Austria, Australia and Israel.
Organizers and sponsors: European Jews for a Just Peace, Jews for Justice for Palestinians (UK), Juedische Stimme fuer einen gerechten Frieden in Nahost (Germany), American Jews for a Just Peace (USA), Jewish Voice for Peace (USA), Jews Against the Occupation Sydney. ...
Abonneren op:
Posts (Atom)